WARSTWA WIZUALNA
Prowadzimy dwa rejestry obrazu. Sesje Ewy są wystudiowane: statyw, symetria, sztuczna mgła, światło ustawione tak, żeby ciało wyglądało pięknie. Kadry, które chcą trafić na ścianę galerii – precyzyjne, chłodne, obojętne wobec tego, co przedstawiają. Bliżej tu do Dariusa Khondjiego i Yoricka Le Saux. Wszystko pomiędzy sesjami jest odwrotnością tego porządku: kamera z ręki, blisko skóry, nieostro, bez pozwolenia – to świat Agnès Godard i Érica Gautiera, i zarazem świat analogowego aparatu Nataszy.
HISTORIA NA TAŚMIE
Historia dzieje się w świecie sztuki, a bohaterka jest fotografką, dlatego ten film chcemy nakręcić analogowo, na 16 mm – z całą magią i charakterem taśmy, ale też dlatego, że ziarna nie da się kontrolować, a to jest film o kobiecie, która kontroluje wszystko. Przez pierwszą połowę filmu te rejestry są rozdzielone. Potem zaczynają się mieszać, aż w finale nie da się już powiedzieć, który obraz jest inscenizacją, a który dowodem.
